دیشب رفتیم نمایشگاه..
از اولش این موجود سیاه چشممو گرفت.هی رفتم و اومدم دستمو کشیدم به موهای بامزش*_*
میگفتم میخوام اینو بخرم بعد همه بهم میگفتن یعنی زشت ار این پیدا نکردی که بخری؟؟؟
خلاصش که چشم همه رو دور دیدم رفتم خریدمش:))
الان تو خونه راه میرم میگم واای سیاچی من*_*
مامانم چپ چپ نگاهم میکنه و میگه واقعا بد سلیقه تر از تو نیست نباید باهات رفت خرید:))
بابام گفت حیف پول..
داداشم با یه چشم خاک بر سرت با این سلیقت طوری نگاه میکنه :|
نگاش کنین چه جیگره
میدونین چیه
آدم گاهی وقتا احتیاج داره بقیه ازش تعریف کنند نه این که گوشی باشه ،نه این که نظر و حرف بقیه براش خیلی مهم باشه نه!!
فقط گاهی خودش و وجودش به یک جایی میرسه که حتی با یه تعریف کوچولو از بقیه داش خوش بشه..
همین دیگه....
احتمالا موقت
میگفتن یه خانواده مهمون دعوت میکنه تا صبح بهشون کله پاچه بده نگو وقتی کله پاچه رو تنها گذاشتن یه مارمولک رفته تو کله و همراهش پخته شده و مهمونا رو تو چند ثانیه کشته!!!
حالا من هی بگم مارمولک خر است شما بگین نه..
هی بگم کله پاچه هم شد غذا؟شما بگید به به خیلی خوبه...
الان میترسم مارمولک بره تو سبزی هایی که دارن تو حیاط خشک میشن و الفاتحه:|
عیدتون مبارک:)
پسر خاله شونزده هفده سالم همیشه منو صدا میزنه جر زن..
قدیما توی حیاط خلوت یه لی لی خوشگل میکشیدم و با دختر خالم بازی میکردیم..
داداش کوچیکترش هم همش میخواست تو بازی ما باشه..شعر دخترا با دخترا پسرا با پسرای من و خواهرش هم روش تاثیر نداشت و به وساطت مامانش میپرید وسط بازی ما..
تو این بازی لی لی من به قدرت میتونم بگم دارنده ی مدال طلا میشدم اگه جزء مسابقات در نظرش میگرفتند..
توی هر مرحله که این خواهر و برادر جلو میرفتند از خودم یه قانون من در آوردی اختراع میکردم که اونا نبرند و در نتیجه همیشه خودم میبردم و اونا بازنده بودند... مثلا میگفتم سنگ رو بذارید زیر زانو یا رو سرتون و بازی کنید اگه افتاد میبازید..یا چشم بسته باید برید پاتون رفت رو خط باختید :))
تو همون بچگی اونا از این شهر رفتند و دیگه کسی نبود تو بازی سرشون کلاه بزارم تا خودم برنده شم !!
و هنوزم منو صدا میزنه جر زن!
وقتی نا اروم هستین ودغدغه فکردی دارین و میخواین زمین و زمانو به هم ببافین و نمیتونین...
تا میتونین بگین بسم الله الرحمن الرحیم بحق بسم الله الرحمن الرحیم...
اصلا معجزه میکنه انگار....
خاتم الف از یه نفر نقل قول میکرد که یه مادری پای سریال کیمیا اون سکانس که برادر کیمیا رو اسیر میکنند یاد پسرش که به تازگی از دست داده میفته و کلللی گریه میکنه بد جور و به شدت...
و بعد خوابش میره و فرداش کلا بیدار نمیشه!…
میخوام بگم چقد صدا و سیمامونم کشته و زخمی بر جا گذاشته!
بعد به سریال پدر فکر میکنم!!!
همسایمون ساعت یک و نیم نصفه شب اومده در خونه ما نون بگیره!!!!
یاد سریال های طنز افتادم اصلا:|
من نمیدونم کی میخوام یاد بگیرم خیلی شیک و راحت بتونم بگم نع!
یا وقتی گفتم مث چی عذاب وجدان نگیرم:|
انقد عصبی ام از خودم که دوست دارم بزنم تو گوش خودم!
نعمت یا هدیه ای که داده بهمون و بعد بخواد پس بگیره...واقعا چقد غر میزنیم بهش...
کلی این آیه ادمو به فکر میندازه
